Pierwsze koty za płoty

Nasze pierwsze w tym roku warsztaty teatralne rozpoczęliśmy od rozmowy o tym co czeka nas w tym roku- plany i pomysły. Okazało się, że uczniowie chcą po raz kolejny zrealizować projekt teatralny inny od tych, które już były. Zaproponowałam by każdy zastanowił się nad tym i podczas kolejnego spotkania wrócimy do tego. Chciałabym przeprowadzić to metodą Design Thinking. Kolejnym ważnym celem naszego pierwszego spotkania było bliższe poznanie się z nowymi członkami zespołu. Na korytarzu szkolnym widują się wszyscy-to wiadomo, jednak to zupełnie inna relacja tworzyć zespół.

Koncentryczne kręgi

Nowy rok szkolny to spotkanie z nowymi członkami kółka- najmłodszymi, którzy dołączyli w tym roku do naszego zespołu. Pomyślałam, że jakoś musimy przełamać lody. Rozpoczęliśmy od koncentrycznych kręgów. Poprosiłam by uczniowie dobrali się parami. Wiadomo, że każdy wybierze sobie osobę najbliższą. Jedna osoba z pary stała w kole wewnętrznym, druga zewnętrznym. Przez 1 minutę osoby rozmawiały ze sobą w parach na podany przeze mnie temat, m.in:

  1. Mój najprzyjemniejszy sen.
  2. Wymarzone wakacje.
  3. Nie wyobrażam sobie życia bez…
  4. Kiedy byłam/-łem mała/-ły to…
  5. Zima…
  6. Kiedyś, idąc do szkoły lub  w drodze ze szkoły…

Po upływie minuty koło zewnętrzne przesuwało się o jedno miejsce w prawo. Nikt nie protestował, że ma rozmawiać z kimś innym. W ten sposób przełamaliśmy pierwsze lody. Dodam, że nie było na sali cicho -jeden wielki tumult. Ale o to chodziło-pierwsze lody przełamane.

Kamień

Potem przyszedł czas na powiedzenie czegoś o sobie. Spośród 19 uczestników spotkania, 17 chciało opowiedzieć o sobie używając metafory w postaci kamienia. Nie było to łatwe, czasem trzeba było kilka pytań pomocniczych zwłaszcza wśród najmłodszych. Ale udało się. Okazało się, że nie jest wcale łatwo mówić o sobie cos dobrego, niekiedy też inni zupełnie inaczej postrzegają nas samych. Tych, którzy nie chcieli brać udziału w tym ćwiczeniu- rzecz jasna nie zmuszałam.

Ćwiczenie to można wykorzystać podczas omawiania lektur, wydarzeń historycznych, postaci historycznych. Bez ocen sprawdzimy w ten sposób znajomość lektury „Wybierz kamień, który najbardziej charakteryzuje Pana Kleksa. Powiedz dlaczego”.

Kra

Przełamanie bariery bliskości nie jest łatwe. Jednak dziecinnie proste podczas zabawy kiedy to nie schodząc z materiału (kry) trzeba przewrócić go na drugą stronę. Oczywiście wszystkie chwyty dozwolone.

Alfabet

Na koniec przyszedł czas na wyciszenie. Każdy otrzymał literę alfabetu. Podawałam im wyrazy. Każdy kto miał kolejną literę podanego wyrazu miał za zadanie w szybkim tempie wstać, pokazać i powiedzieć kolejną literę, usiąść. To był z kolei moment do tego, by wstawała kolejna osoba mająca literę danego wyrazu, np.: T-E-A-T-R, Ż-Ó-Ł-W.

W wersji nr 2 to samo należało zrobić w absolutnej ciszy. Świetne ćwiczenie nie tylko na koncentrację uwagi, ale  również na utrwalanie zasad ortograficznych, słówek na j. obcym…

Zaplanowałam nasze spotkanie na 45 min. Niestety to był mój błąd, czas minął zbyt szybko. I to nie jest tylko moja opinia, ale i uczestników. Jednak warsztaty muszą trwać 1,5 godziny. Ale wszystko jeszcze przed nami. Ważne, że cel osiągnięty- lody przełamane, na luzie jakby wszyscy od dawna się znali. A najmłodsi nie wstydzili się brać udziału w proponowanych ćwiczeniach parateatralnych.