Nasze kółko teatralne to nie tylko spektakle, ale i inne aktywności. Jednym z nich są warsztaty. Udział w nich jest bardzo ważny i potrzebny. Traktujemy je jako formę ćwiczeniową. Sprzyjają temu ćwiczenia parateatralne.
Podczas naszych aktywności, uczestniczki/ uczestnicy spotkania sami zauważyli, że część z nich wykorzystaliśmy w poszczególnych scenach jakie graliśmy w różnych spektaklach. I tu podawali konkretne przykłady. Tak więc w momencie, kiedy ćwiczenia te mają przełożenie na konkretny spektakl, bądź tez poszczególne sceny- stają się ćwiczeniami teatralnymi. Pomagają one nie tylko zagrać daną scenę, ale i uświadamiają osobom uczestniczącym po co to robimy. Dodatkowo stają się oni świadomymi widzami podczas naszych wyjść do teatru .
Tym razem bawiliśmy się samogłoskami, min. każdy mówił swoje imiona z odpowiednią intencją, czytał na wybranej przez siebie emocji fragmenty przygód Kubusia Puchatka, szukał bliskiej osoby, która zaginęła w lesie. Ostatnie z wymienionych ćwiczeń okazało się niełatwe. Pomogło wszystkim wyobrażenie sobie sytuacji zaginięcia danej osoby. Ważną rolę odgrała tu intonacja, jak i rytm.
Każde z ćwiczeń omawialiśmy, zastanawiając się w jakich scenach mogą zagrać. Kiedy któreś z ćwiczeń sprawiało komuś trudność, zastanawialiśmy się wspólnie jakie można wprowadzić w nich korekty.
Warsztaty teatralne to także sposób na wspólnie spędzony czas, jak i integrację zespołu. To był dobrze spędzony wspólnie czas.
