Przygotowania do spektaklu jaki wystawiamy przechodzi przez pewne etapy. W naszym teatrze zawsze takie same. Oto one:
Etap 1 Poznanie spektaklu
Zapoznanie uczennice i uczniów ze spektaklem, omówienie jego istoty krok po kroku, myśli przewodniej, przydział poszczególnych ról. Wszyscy są na tym etapie bardzo podekscytowani, bo każdy chce wiedzieć co zagramy, jaką będzie grać postać. Pojawiają się na tym, ale i na kolejnych etapach także pomysły aktorek i aktorów, które zawsze biorę pod uwagę, ale nie oznacza, że wszystkie i zawsze. Wspólnie sprawdzamy, poprawiamy niemalże do ostatniej chwili.
Etap 2 Próby stolikowe
Pierwsze próby stolikowe, na których spotykamy się w małych zespołach w obrębie poszczególnych scen. Omawiamy wspólnie dość dokładnie postacie grane przez poszczególne osoby. Entuzjazm uczniów jest tu duży, bo to ich początki pracy nad rolą.
Etap 3 Próby sytuacyjne
Próby sytuacyjne, podczas których uczniowie uczą się tekstu i ćwiczą grę w konkretnych sytuacjach. Znają już cel jaki im przyświeca na scenie, znają okoliczności założone. Początkowo entuzjazm nie gaśnie, jednak wraz z upływem czasu tak. Dzieje się to szybciej jeśli tych prób jest dużo (2-3 tygodniowo). To najtrudniejszy etap by utrzymać lub też rozbudzić ich zaangażowanie na nowo.
Gdzieś w połowie tych prób wchodzimy do sali gimnastycznej na próby, na której będziemy mieli premierę. Jest to ważne w kontekście gry aktorskiej.
Etap 4 Łączenie sąsiednich scen
Łączymy ze sobą poszczególne scen. Spotykają się wtedy uczniowie z dwóch scen, niekiedy trzech. Uczniowie są siebie ciekawi, więc ogólnie panuje na tych próbach względna cisza.
Etap 5 Łączenie scen
Podczas pierwszej próbie kiedy wszyscy jesteśmy razem panuje naprawdę także względna cisza, bo każdy jest bardzo ciekawy jak wyglądają poszczególne sceny. Potem niestety z ciszą bywa “nieco” gorzej. Dzieciaki czekając na swoja kolej sa niecierpliwi, wiercą się, rozmawiają (wystarczy, że szeptem), “wiszą” na drabinkach, tańczą i wygłupiają się, tarzają po podłodze. Wszystko to bardzo to rozprasza tych, którzy akurat są na scenie i ćwiczą.
Etap 6 Próba generalna
Próba generalna w kostiumach. Zwykle dzień przed premierą, czasem dwa dni.
Etap 7 Premiera spektaklu
Ten etap wywołuje najwięcej entuzjazmu-wiadomo. Każdy z niecierpliwością czeka przede wszystkim na widzów, a w szczególności na swoich najbliższych. Za kulisy wchodzą wtedy, kiedy prawie wszyscy są już na widowni. Kiedyś byli tam zanim pojawili się pierwsi goście. Niestety robił się duży harmider, nasze kotary często było oberwane i zwisały.
Czy to już wszystko?
Nie zawsze jest różowo i nie zawsze nam wszystkim się chce. Czasem po ciężkim dniu uczniowie są zmęczeni, czasem ja. Zdarza się (choć rzadko), że odwołujemy próbę zimą, bo jest zawieja śnieżna.
Opisałam Wam kilka etapów pracy nad spektaklem. Dotyczą one wyłącznie pracy uczniów. Do tego dochodzi jeszcze moja samodzielna praca oraz praca z pomocą rodziców a także uczennic/ uczniów. Ale o tym już innym razem. Najbardziej trudnym etapem są próby sytuacyjne. Bo teatr to nie tylko zabawa, ale i ciężka, żmudna praca. I mimo, że bardzo wszyscy lubimy przygotowywać spektakl i lubimy próby, to wiadomo czasem się nam nie chce. Ale plusy i tak przeważają. Dlatego jeszcze nam się chce.